W muzeach powinny być zastosowane źródła światła o współczynniku oddawania kolorów Ra większym niż 90. Mamy zatem do dyspozycji żarówki, halogeny, świetlówki z serii TLD 90 De Luxe oraz lampy metalohalogenkowe CDM w barwie 942. Przy oświetlaniu galerii typami źródeł należy pilnować aby w jednym pomieszczeniu były zastosowane źródła światła o zbliżonej temperaturze barwowej. Np. jeśli stosujemy halogeny, to świetlówki powinny być o temperaturze barwowej 3000 K. Jeśli natomiast mamy lampy metalohalogenkowe CDM w barwie 942, to świetlówki powinny być o temperaturze 4000 K. W przypadku gdy pomieszczenie jest pozbawione okien, to dla uzyskania "relaksującego" oświetlenia powinno się zastosować światło cieplejsze 2700 - 3000 K. Jeśli natomiast mamy wymieszanie światła sztucznego z dziennym, to bardziej odpowiednie są tu źródła o temperaturze barwowej z zakresu 4000 - 5000 K.

W muzeach w celu podkreślenia czasu minionej epoki prawie zawsze powinno być stosowane światło ciepłe, czyli: żarówki, halogeny, świetlówki w barwie ciepłej oraz lampy sodowe - Biały SON (o wysokim Ra). Białe światło bardziej kojarzy się z nowoczesnością i stosowanie go do oświetlania zabytkowych eksponatów musi wynikać z określonego celu.

Dopuszczalne natężenie oświetlenia wynika z rodzaju oświetlanych eksponatów. Na poziom 300 lx można oświetlić tylko te nie czułe na światło np.: metale, ceramikę, kamienie, klejnoty, szkło. Eksponaty czułe na światło czyli: obrazy olejne, skóry naturalne, drewno, rogi, kość słoniową można oświetlić maksymalnie na poziom 200 lx. A eksponaty szczególnie czułe na światło: akwarele, tekstylia, dywany, papiery i okazy przyrodnicze maksymalnie na poziom 50 lx. Dane co do ilości maksymalnego natężenia oświetlenia pochodzą z normy PN-84/E-02033 "Oświetlenie wnętrz światłem elektrycznym".

Przykładowe oprawy stosowane do oświetlenia wnętrza muzeum:

Zapraszamy do naszego biura.